niedziela, 15 grudnia 2013

My new love - James Franco

Wiele razy zdarzało mi się obejrzeć jakiś film i „zakochać” w danym aktorze ( a raczej w jego roli ) .

W filmie zawsze wszystko jest takie idealne. Często zastanawiam się czy taka prawdziwa filmowa miłość istnieje naprawdę. „Wciąż ją kocham” , „Pamiętnik” , „Pearl Harbor” lub „Tristan i Izolda” ukazują piękne, szczere, prawdziwe uczucie. Każda kobieta ,jak i wielu mężczyzn chciałoby być osobami , które doświadczą takiej miłości. Nie widzieć poza tą osobą świata, wiązać z nią wszystkie plany.. po prostu kochać ją bez granic. Chodzi mi oczywiście o odwzajemnione uczucie ,a nie jak to się często zdarza – jednostronne. James Franco , który jest moją aktualną filmową miłością wyzwala u mnie dość dziwne emocję. Na początku myślałam ,że jak zwykle jestem zauroczona jego rolą ,ale jednak nie.. Wszystkiemu winien jest uśmiech :) Zakochałam się w uśmiechu. Czy to nie jest banalne ? Nie mam pojęcia jaki on jest , jaki ma stosunek do ludzi, jakie ma zainteresowania, co lubi, co go śmieszy. Wszystko stoi pod jednym wielkim znakiem zapytania ,a i tak byłabym skora za wszelka cenę pojechać do Ameryki ,aby zrobić sobie zdjęcie z jego uśmiechem i z całą jego osobą oczywiście : D . Codziennie przed snem zastanawiam się nad tym czy może jest parę takich osób na ziemi z którymi tworzylibyśmy pary idealne , takie jak z filmów. Kto wie czy tymi osobami nie są gwiazdy światowego formatu, z którymi nigdy nie zamienimy ani jednego słowa. Kto wie czy James nie jest tym kimś skoro patrzę na niego jak na zwykłego człowieka z pięknym uśmiechem i nie zwracam uwagi na odegrane przez niego role. Może jednak pisany mi jest ktoś kto mieszka w moim bloku lub chodzi ze mną do szkoły i codziennie mijamy się nie zwracając na siebie uwagi. Mówi się ,że miłość jest ślepa, może źle interpretujemy tego znaczenie ? Może tu chodzi o to ,że miłość jest na tyle ślepa ,że nie potrafimy dostrzec swoich prawdziwych drugich połówek ? 











poniedziałek, 2 września 2013

Czas ważnych decyzji.

Właśnie dzisiaj o godzinie 10:00 zacznie się najważniejsze 10 miesięcy w moim życiu. Czas stresu, ogromu nauki i przygotowań do matury. Stoi przede mną wiele trudnych i ważnych decyzji ,które będą decydowały o moim dalszym losie. Zawsze uważałam ,że nie czuje się jeszcze na tyle dorosła i odpowiedzialna ,aby rozsądnie zdecydować co chce robić w życiu. Póki co staram się o tym nie myśleć i udaje ,że wszystko mam pod kontrolą. Kto wie jak to wszystko się skończy.
Jeżeli chodzi o ogólne przygotowania do szkoły to na razie jest krucho. Przez całe wakacje robiłam wszystko ,aby tylko nie myśleć o szkole. Nie mam jeszcze ani jednego zeszytu, dlatego dzisiaj wybiorę się do sklepu. Zamierzam zaopatrzyć się również w porządny kalendarz. Jestem strasznie zapominalska i wszystko muszę mieć zanotowane.
W miarę możliwości trzymajcie za mnie kciuki przez cały rok :)

Przed wyjściem na rozpoczęcie roku.

wtorek, 19 marca 2013

Give me some summer







Chęć wstawania z łóżka zanika po spojrzeniu przez okno. Ciągle śnieg, plucha i -50'C. Chyba przystanę w ogóle odsłaniać rolety ,aby ten chłodny widok mnie nie dobijał. Cały czas oglądam zdjęcia z wakacji i teledyski kręcone na plaży. Cieszy mnie widok tego wszystkiego i zarazem zasmuca bo wiem ,że jeszcze dużo czasu minie zanim pogoda się poprawi. W sklepach jest już pełno letnich ciuchów. Pragnienie kupna modnych okularów słonecznych i krótkich jeansowych szortów jest wielkie. Niestety ograniczam się tylko do kolejnego ciepłego swetra i grubych skarpetek.