Wiele razy zdarzało mi się obejrzeć jakiś film i „zakochać”
w danym aktorze ( a raczej w jego roli ) .
W filmie zawsze wszystko jest takie idealne. Często
zastanawiam się czy taka prawdziwa filmowa miłość istnieje naprawdę. „Wciąż ją
kocham” , „Pamiętnik” , „Pearl Harbor” lub „Tristan i Izolda” ukazują piękne,
szczere, prawdziwe uczucie. Każda kobieta ,jak i wielu mężczyzn chciałoby być
osobami , które doświadczą takiej miłości. Nie widzieć poza tą osobą świata,
wiązać z nią wszystkie plany.. po prostu kochać ją bez granic. Chodzi mi
oczywiście o odwzajemnione uczucie ,a nie jak to się często zdarza –
jednostronne. James Franco , który jest moją aktualną filmową miłością wyzwala
u mnie dość dziwne emocję. Na początku myślałam ,że jak zwykle jestem zauroczona
jego rolą ,ale jednak nie.. Wszystkiemu winien jest uśmiech :) Zakochałam się w uśmiechu.
Czy to nie jest banalne ? Nie mam pojęcia jaki on jest , jaki ma stosunek do
ludzi, jakie ma zainteresowania, co lubi, co go śmieszy. Wszystko stoi pod
jednym wielkim znakiem zapytania ,a i tak byłabym skora za wszelka cenę
pojechać do Ameryki ,aby zrobić sobie zdjęcie z jego uśmiechem i z całą jego
osobą oczywiście : D . Codziennie przed snem zastanawiam się nad tym czy może
jest parę takich osób na ziemi z którymi tworzylibyśmy pary idealne , takie jak
z filmów. Kto wie czy tymi osobami nie są gwiazdy światowego formatu, z którymi
nigdy nie zamienimy ani jednego słowa. Kto wie czy James nie jest tym kimś
skoro patrzę na niego jak na zwykłego człowieka z pięknym uśmiechem i nie
zwracam uwagi na odegrane przez niego role. Może jednak pisany mi jest ktoś kto
mieszka w moim bloku lub chodzi ze mną do szkoły i codziennie mijamy się nie zwracając
na siebie uwagi. Mówi się ,że miłość jest ślepa, może źle interpretujemy tego
znaczenie ? Może tu chodzi o to ,że miłość jest na tyle ślepa ,że nie potrafimy
dostrzec swoich prawdziwych drugich połówek ?










Brak komentarzy:
Prześlij komentarz